blog o pčelarstvu
Pčelarstvo
reklama

Blog
subota, kolovoz 25, 2007
Uzročnik bolesti:
Kameno leglo na našim pcelinjacima se rijetko javlja, a uzrokuje ga gljivica Aspergillus flavus a ponekad i Aspergillus fumigatus. To je bolest legla i odraslih pcela, a ponekad mogu prouzrokovati upalne promjene kod ljudi i životinja. Od kamenog legla oboljevaju larve otvorenog i zatvorenog legla. Prouzrokovac se može nalaziti u košnici kao njen stalni stanovnik, a može biti unijet u košnicu putem polena. Larve i pcele oboljevaju ako uzimaju hranu sa sporama gljivica. Vlaga u košnici pogoduje razvoju gljivica. Kad larva ugine, pomlitavi i poprima žuckasto-bijelu boju i postaje vrlo tvrda. Glavno zaražavanje ide putem organa za varenje i celijama se brzo pune, tako da za par dana cijela larva bude obuhvacena. Odrasle pcele se mogu na isti naci zaražavati, i obicno poslije toga gubeci moc letenja mile po zemlji i uginu pri cemu im otvrdne zadak i grudi. Takode se mumificiraju slicno krecnom leglu. O širenju ove bolesti se malo zna. Neki smatraju da odrasle pcele ugibaju od toksina koje proizvode gljivice, i da pcelari prenoseci ramove iz jedne u drugu košnicu tako šire bolest.

Suzbijanje bolesti:
Do sada nije proizveden neki preparat koji bi bio efikasan za tretiranje pcelinjih društava koja su napadnuta ovom bolesti. U slucajevima veceg stepena zaraženosti pcelinjeg društva preporucljivo je spaliti okvire sa napadnutim leglom i pcelama, a košnice dezinfikovati. Ako je bolest u pocetnom stadijumu pcele se mogu premjestiti u drugu košnicu sa zdravim sacem. Zbog mogucnosti zaražavanja disajnih organa covjeka neophodno je prilikom rada zaštititi disajne organe i oci. Med iz takvih društava nije za ljudsku upotrebu, jer ova gljivica može klijati i u nosnim šupljinama covjeka. Ako pcelar posumlja da su mu društva oboljela od kamenog legla potrebno je uzeti uzorke i dati u nadležnu instituciju zbog laboratorijskog pregleda i dijagnosticiranja. Ukoliko sumnja bude potvrdena najbolje je društvo ugušiti sumpornim dimom i ugušene pcele spaliti ili zakopati. Sace pretopiti i dezinfikovati.
(pcelarstvo.com)
pcelarstvo @ 22:25 |Komentiraj | Komentari: 4 | Prikaži komentare
srijeda, kolovoz 22, 2007
Gljivicne bolesti pcelinjih društava nisu donedavno predstavljale kod nas neki problem. Medutim u novije vrijeme postaju sve cešce i u svijetu su sve izraženija. Tome je doprinijelo smanjenje otpornosti pcela i pcelinjeg legla usljed narušavanja prirodne ravnoteže, odnosno uticaja zagadenja okoline na prirodu a time i život pcela.

Uz to, stresne situacije izazvane zatvaranjem košnice, selidbe, pregled, dimljenje i manjak hrane ili vode dovode do brzog umnožavanja gljivica i izbijanja znakova bolesti. Na sacu u košnicama, narocito krajnjem su cesto prisutne razne vrste gljivica koje pcelari uobicajno nazivaju bud. To u dobroj mjeri zavisi od ventilacije u košnici. Medutim, pored obicne budi, u košnicama se mogu naci i dvije vrste gljivicnih oboljenja koje ometaju razvoj pcelinjih društava jer ugrožavaju razvojne stadijume pcela. U strucnoj literaturi su poznate pod imenom krecno i kameno leglo.

U naredna dva posta namjeravam opisati obije vrste ovih oboljenja.
pcelarstvo @ 12:20 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, kolovoz 21, 2007
Znaci bolesti:
Otkrivanje bolesti odmah u pocetku je skoro nemoguce, jer oboljele pcele ne pokazuju spoljne znake po kojima bi se mogla dati dijagnoza. Medutim u kasno proljece ispred košnica, na travi, mogu se naci teško inficirane pcele koje su uginule ili su izgubile moc letenja i pri dosta visokoj temperaturi vazduha. Pcelinja društva inficirana ovom bolesti usljed gubitka velikog broja odraslih pcela imaju nesklad izmedu legla i pcela što takode dovodi do propadanja nepokrivenog dijela legla te društvo i dalje slabi i propada. Inficirane pcele u košnicama u odnosu na zdrave u proljece i ljeto žive upola krace, a po eksperimentalnim i laboratorijskim uslovima 10-40% krace. Bolesne pcele troše više hrane zbog loše probave, a imaju i slabije razvijene mljecne žljezde usljed cega slabije hrane i njeguju leglo, i ucestvuju u sakupljanju nektara. Bolesnim maticama su slabije razvijeni jajnici pa manje polažu jaja usljed cega propadne preko 15% jaja. Leglo nije podložno infekciji Nozema apis. Isusni pcelari obracaju pažnju po dolasku na pcelinjak na stanje ispred košnica i rutinski pretražuju po travi da li ima pcela koje bauljaju ili se skupljaju u gomilice i ne mogu da lete bilo iz razloga oštecenja izazvanih parazitima ili bakterijama. Time dolaze do prvih simptoma koji ih upucuju na dalje postupke i preduimanje potrebnih mjera ako se za to ukaže potreba. Ako se ispred košnice i na podnjaci nadu pcele sa naduvenim stomacima i po pritisku im štrcne mlaz tecnosti žuckastosive boje može se posumnjati na infekciju nozemoze. Medutim, nozemoza može biti povezana sa pojavom proliva pa se najpouzdanija dijagnoza može utvrditi u dijagnostickoj laboratoriji na bazi sakupljenih uzoraka 30-60 mrtvih pcela u toku februara, za svaku košnicu. Uzorak se može uzeti i na bazi živih pcela uzetih na letu ili iz košnice.
Suzbijanje bolesti:Sprecavanje širenja nozemoze u košnici moguce je sprovoditi zimovanjeem pcela na kvalitetnom medu koji je lako probavljiv izbjegavajuci medljikovac koji može biti glavni uzrocnik baleganja pcela po sacu i košnici. Pošto je kod pcela oboljelih od nozemoze probavna moc manja usljed cega u izmetu ima nesvarenog meda pcele to rado ližu i tako se pod nepovoljnim uslovima zimovanja zaraza više širi. Zaraza u košnici se brzo širi i kad je matica zaražena jer i ona stalno balega u košnici. Zbog toga je preporucljivo pocetkom jeseni dati lijek kao što je antibiotik fumagilin DCH kojim se mlade pcele mogu zaštititi od infekcije. Inace, treba znati da se zaražene zajednice ne mogu izlijeciti trajno samo davanjem lijekova nego je potrebno i preventivno djelovati. Preventiva se sastoji u tome da se obezbjede optimalni uslovi za prezimljavanje i razvoj pcelinjih društava krajem zime i u proljece uz zamjenu starog saca novim kao i dezinfekcijom saca u košnici, uredivanjem higijenskih pojilica na pcelinjaku, kao i obezbjediti da društvo ude u zimu sa što više mladih pcela i obezbjedenom dovoljnom kolicinom, pored meda i polenovog praha. Takode je važno da pcele u zimu ne udu istrošene i da njihov život bude što duži. Ako za to postoje uslov u ranu jesen je od narocite koristi polenska paša dok matica još polaže jaja, a kod radilica se u organizmu stvara rezerva za zimu u vidu masnog tkiva. Rezultati naucnih istraživanja pokazali su da je najbolje društvima dati fumagilin sa posljednjom jesenjom prihranom u kolicini 3-4 litra šecernog sirupa, a u februaru u pogacama prema uputstvu proizvodaca o njegovoj upotrebi. Preporucljivo je u proljece plodište ogranicitina broj ramova koji odgovara snazi pcelinjeg društva kako bi okviri stalno bili dovoljno pokriveni pcelama. U jakoj zajednici temperatura u gnijezdu je oko 35°C a ona upravo nepovoljno utice na razvoj bolesti. Prema nekim istraživanjima je takode utvrdeno da truske ovog uzrocnika u isušenom stanju ugibaju na 0°C nakon 4,5 mjeseci, na 30°C nakon 2 mjeseca, na 37°C nakon 21 dan, a na 49°C za 1 sat itd. Iz ovog jasno proizilazi da je stvaranje optimalnih uslova za prezimljavanje i razvoj pcelinjih društava neminovnost. Dezinfekcija saca i košnica može se uspješno izvršiti parama nekih hemijskih sredstava (80% sircetna kiselina ili 40%-nog formalina). Dezinfekciono sredstvo se nalije na plitak tanjiric ili ga natopimo na materijal i stavimo iznad saca koje smo predhodno stavili u nastavke i dobro zatvorili. Staro i nepravilno sace se pretopi, a alat i košnice možemo dezinfikovati i sa plamenom let lampe ili kuhanjem u vreloj vodi nekoliko minuta.
(pcelarstvo.com)
pcelarstvo @ 18:19 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
Nozemoza je parazitska bolest odraslih pcela prouzrokovana jednostanicnom praživotinjom Nosema apis koja u svom životnom ciklusu formira spore. To je vrlo raširena bolest kod nas i u svijetu i nanosi velike probleme i štete na pcelinjacima. Samo nekoliko spora može uspješno inficirati pcele i trutove. Zander je još 1909. godine prvi zapazio spore protozoa kod medonosnih pcela. Detaljnija istraživanja su nastavljena i kasnije, ali kao prepreka na tom putu pojavljuje se komplikovanost postupka i sporost razvojnog ciklusa Nosema apis. Ovo je vrlo rašireno crijevno oboljenje o cijoj opasnosti zaraze na pcelinje društvo postoje podjeljena mišljenja. Medutim, potpino je jasno da Nozemoza znatno manje ugrožava pcelarstvo nego americka trulež. No i pored toga ovo oboljenje se ne smije potcjeniti jer može pcelinjim društvima nanijeti znatne štete pa cak dovesti i do uništenja. Kod zaražavanja pcelinjeg društva uzrocnik ulazi zajedno sa hranom u tijelo pcele u obliku male spore iz koje nakon pucanja u srednjem crijevu klica ulazi u crijevnu stanicu i tu se dalje razmnožava i uništava je. i tako se ciklus obnavlja. Uzrocnik se vrlo brzo razmnožava i dovoljno je desetak dana da sve stanice u srednjem crijevu budu napadnute i da se izbacene truske nadu u izmetu, i dosta dugo se zadržavaju pod nepovoljnim uslovima u košnici i van nje. U crijevima jedne pcele sa visokim stepenom infekcije može biti 30-50 a po nekim i do par stotina miliona spora Nosema apis.
(pcelarstvo.com)
U narednim postovima prikazujem uzroke i način sprečavanja i liječenja nozeme
pcelarstvo @ 18:16 |Komentiraj | Komentari: 0
Za razliku od americke evropska trulež je bolest blaže prirode otvorenog i zatvorenog legla. U njenom nastanku ucestvuje više vrsta bakterija. Mada ova bolest nije još u potpunosti objašnjena pretpostavlja se da je njen glavni uzrocnik streptococcus pluton, a ostali uzrocnici imaju drugorazredni znacaj.

Evropska trulež uglavnom se javlja u proljece i teže se otkriva, jer pcele u pojedinim društvima brzo ociste oboljele larve pa pcelar to teško može zapaziti. Najcešce se javlja u društvima koja u proljece imaju dosta otvorenog legla a malo pcela koje proizvode hranu i nisu u mogucnosti da ih dobro nahrane. U vrijeme nepovoljnih uslova za život i opstanak pcelinjeg društva bolest se brzo širi, odnosno bakterije se brže razmnožavaju u pcelinjim larvama.

Ukoliko su uslovi za razvoj bakterija nepovoljni bolest se može javiti i na poklopljenom leglu. Ovo je takode vrlo zarazno oboljenje koje se može javiti kako u jednom tako isto u više pcelinjih društava na jednom pcelinjaku kao i u više pcelinjama na jednom podrucju, ovisno o djelovanju nepovoljnih uslova na normalan život i rad pcelinjih društava.

Može se javiti u slucajevima kada su pcelinja društva i leglo izloženi nekoj vrsti stresa izazvanog bilo zbog prisustva u leglu velikog broja parazita varoa Jakobsoni, zbog selidbe i sl.
(pcelarstvo.com)
pcelarstvo @ 06:34 |Komentiraj | Komentari: 0
 
Index.hr
Nema zapisa.